ΠΟΙΚΙΛΗΣ ΥΛΗΣ, ΕΙΡΗΝΙΚΟ, ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ, ΕΥΑΙΣΘΗΤΟ, ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ, ΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟ, ΑΔΕΣΜΕΥΤΟ, ΑΝΑΠΟΔΟ, ΑΝΗΣΥΧΟ, ΑΝΕΞΑΝΤΛΗΤΟ, ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΕΝΟ, ΑΚΡΑΙΟ, ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΟ, ΑΙΧΜΗΡΟ, ΕΚΚΕΝΤΡΙΚΟ, ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΟ, ΚΑΘΑΡΤΙΚΟ, ΑΔΙΑΚΡΙΤΟ, ΨΥΧΑΓΩΓΙΚΟ, ΚΑΥΣΤΙΚΟ, ΕΙΡΩΝΙΚΟ, ΟΝΕΙΡΟΠΑΡΜΕΝΟ, ΜΠΟΥΡΔΟΛΟΓΙΚΟ... ΓΙΑ ΔΕΣΙΜΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ!

Αναγνώστες

02 Δεκεμβρίου 2016

ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΜΑΣ!


Μια πινελιά χρειάζεται για να φτιάξει αυτός ο κόσμος. Αρκεί μόνο ν' αλλάξουμε τα χρώματα εκείνα που μοιάζουν μελανές ουλές. Να διαλέξουμε αυτά που θα κάνουν έναν πετυχημένο συνδυασμό, έντονα αισιόδοξο, χαρούμενο και γιορτινό. Να βρίσκεται σε παράλληλη αρμονία με το περιβάλλον, χωρίς να 'ναι μάταια ελπιδοφάγος. Με ένα αισιόδοξο μήνυμα για το μέλλον να  δώσουμε από τώρα μεγάλο κίνητρο και περισσότερο βάθος σ' αυτό που λέγεται φόντο, σβήνοντας απατηλές σκιές. Ο εγωισμός και η ρουτίνα δεν έχουν θέση στα μονοπάτια της φαντασίας μας. Να προστατεύουμε το έργο με ένα πέπλο ξενοιασιάς και να το κρατάμε ζωντανό με το χαμόγελο ενός παιδιού. Το πολύχρωμο σύννεφο της μιζέριας να κάνει αντίθεση με το λευκό της ευτυχίας. Η θεματολογία του να εναλλάσσεται με το απλό στριφογύρισμα της συνείδησης, για να την αποτρέψουμε να είναι κατ' ανάγκη σύνθετη και πολύπλοκη. Να αφήνει για στίγμα εκείνη την πνοή της ελευθερίας και γλώσσας. Με την ολοκλήρωση να δίνει εντύπωση ότι μιλάει πολύ, χωρίς να λέει τίποτα. Να προσκυνάει μονάχα την αγάπη και να κερδίζει αμέσως την καρδιά. Όσο το δυνατόν λιτή κι απέριττηγια να μην ξεθωριάζει απ' τα ανυπάκουα βλέμματα της ματαιοδοξίας. Το ξύλινο πινέλο να είναι καμωμένο από νότες της ψυχής. Με επιδέξιες κινήσεις της σκέψης και της θέλησης να μουσκεύει χρώματα απ' την παλέτα της πραγματικότητας, για να καλύπτει ανικανοποίητα όνειρα και προσδοκίες. Μεγάλη και τολμηρή απόφαση χρειάζεται μόνο, για να γίνει πράξη αυτός ο πίνακας, πριν πέσει θύμα της λήθης και της πλήξης. Κι αυτή είναι η σημαντικότερη απόφαση ενός καλλιτέχνη, που προσδίνει μεγαλύτερη αξία στο έργο του. Κάπως έτσι λοιπόν μπορούμε να δημιουργήσουμε τον κόσμο απ' την αρχή, αφού πρώτα ξεπεράσουμε το μεγαλύτερο εμπόδιο που είναι ο εαυτός μας!


13 Νοεμβρίου 2016

ΣΤΗΣ ΓΗΣ ΤΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ!


Άργησε να σβήσει εκείνη η μέρα.
Στο σκοτάδι καλωσορίζει τους φόβους.
Τη νύχτα γίνονται βαθιές οι ερωτήσεις.
Στον έρωτα έμεινε μονάχος.
Μετράει αστέρια και χάνει το φεγγάρι.
Κι άρχισε να μετράει "θέλω".
Θέλει να μην πέσει από κει.
Θέλει να μείνει αλώβητος.
Θέλει ένα θαύμα...
Ζύγωσε πιο κοντά στο μαύρο.
Δε βρίσκει την έξοδο.
Κύκλωπες έφραξαν το δρόμο.
Χρειάζεται περισσότερο χώρο.
Χάθηκε στις λέξεις.
Υπάρχει εκεί έξω κανείς;
Φωνή που άδειασε από σκέψεις.
Ίσως και να 'θελε να πει κάτι άλλο.
Τελειώσανε οι ευχές απ' το λυχνάρι.
Μαγικά βέλη οδηγούν πλέον την έξοδο.
Λογική, αξιοπιστία, πνευματικότητα.
Να βγει αποδεκτός, σεβαστός, παρουσιάσιμος.
Δύσκολα να την ανακαλύψει μόνος του.
Φτύνει κατάμουτρα προγράμματα.
Ξηλώνει αραχνιασμένες αρχές.
Αρετή είναι να μη φοβάται πως θα τον αποκαλέσουν.
Ελεύθερο, ακραίο, φανατικό, τρελό.
Σε κάποιο ράφι θα τον πετάξουν.
Εκείνος όμως θα πει τι είναι!
Ξοδεύτηκε μέσα στις νύχτες.
Τρικυμίες από έρωτες έχουν ταΐσει καλοκαίρια.
Η θλίψη κρύβεται στα ταξίδια.
Δέθηκε στο κατάρτι της λησμονιάς.
Με μια ανάσα άντεξε τη Σειρήνα του πόνου.
Αύριο θα ξεχάσει πάλι τη ζωή.
Φυλακισμένος εκεί στην αναμονή.
Εύχεται να μην πάει μακριά!
Δε φοβάται πλέον μήπως χάσει.
Σκότωσε μνηστήρες θανάτου.
Ξέφυγε απ' την κοιλάδα των σκιών.
Δάμασε τη Χάρυβδη της λύπης.
Απαλλάχτηκε απ' τη Σκύλα της νοσταλγίας.
Πάει σε μέρη που δε θα του αφαιρέσουν τον άνεμο.
Την άλλη μέρα θα ερωτευθεί.
Κάνει σαν να μην τα έχει δει όλα.
Απάνεμο λιμάνι η Καλυψώ.
Ή έτσι του φαινότανε.
Ακτές απόκρημνες και βράχια μυτερά.
Σκόπελοι χαμένων χρησμών.
Απουσίες ραμμένες από αγάπη.
Φόρεσε αμέσως τα φτερά της.
Κι ύστερα αναστατώθηκε...
Που να βρίσκεται αυτός ο έρωτας!
Δε σταματάει αυτή η βόλτα.
Ρίχνει ένα βλέμμα στη ζωή.
Να καταργήσει την Οδύσσεια.
Εκείνη στέκεται.
Εκείνος προχωράει.
Όμηρος σε καρδιές τεράτων!
Πάγωσε στα χνάρια του.
Λύθηκε απ' την Κίρκη των θαυμάτων.
Σπονδή τελεί στη γη των Λωτοφάγων.
Πολύπαθη περιπλάνηση.
Δούρειος ίππος η Πηνελόπη.
Χρόνια... άγριοι Λαιστρυγόνες.
Δε γλίτωσε στης γης του Οδυσσέα.

02 Νοεμβρίου 2016

ΛΑΒΥΡΙΝΘΟΙ!


Κι όταν όλα έρθουν στραβά κι ανάποδα θα μάθει να μη στενοχωριέται. Να στέκεται στα πόδια του και να προχωρά, μέχρι να καταφέρει να συντρίψει τη μοναξιά του. Στο βαθύ σκοτάδι να διασχίζει το δάσος με το φαναράκι του και να πολεμάει για ν' αδειάζει απ' όσα φαντάσματα έχουν περικυκλώσει το είναι του. Κάπου κρύφτηκαν κι αυτά σε κάτι παλιά ξεχασμένα χαλάσματα και περιμένουν να βγουν από κάποια χαραμάδα, για να του φράξουν ξανά το δρόμο. Στο πέρασμα να μην ξεχνάει μόνο ν' αφήνει πίσω λίγα ψίχουλα αγάπης, για να μη χαθεί απ' τ' αλυχτίσματα της ψυχής!

21 Οκτωβρίου 2016

ΕΡΩΤΑΣ ΔΥΝΑΣΤΗΣ!

Τεράστιο κύμα ο έρωτας...
σαρώνει τη μοναξιά...
ξεβράζει αυτήν σε άγνωστα μέρη...
δε βαριέται τις επαναλήψεις...
περνάει από χρονικούς σταθμούς...
κρύβει το θλιβερό ορίζοντα... 
χαρίζει κερδισμένα παράσημα από ουλές...
παίζει με την προσδοκία... 
είναι ακατανίκητος...

να σε αγαπήσει, αλλά και να σε μισήσει
να σε ανεβάσει, αλλά και να σε γκρεμίσει
να σε καθησυχάσει, αλλά και να σε ανησυχήσει
να σε ανασύρει, αλλά και να σε διασύρει
να σε ανάψει, αλλά και να σε σβήσει
να σε απελευθερώσει, αλλά και να σε εγκλωβίσει
να σε αγαλιάσει, αλλά και να σε πνίξει
να σε ικανοποιήσει, αλλά και να σε θυμώσει
να σε ηρεμήσει, αλλά και να σε διαλύσει
να σε φτιάξει, αλλά και να σε καταστρέψει
να σε ενώσει, αλλά και να σε σπάσει
να σε βολέψει, αλλά και να σε βαρεθεί
να σε δικαιώσει, αλλά και να σε αδικήσει
να σε μεγαλώσει, αλλά και να σε κοντύνει
να σε συγκεντρώσει, αλλά και να σε αφαιρέσει
να σε πολλαπλασιάσει, αλλά και να σε διαιρέσει
να σε σκεπάσει, αλλά και να σε κρυώσει
να σε συμπαθήσει, αλλά και να σε σιχαθεί
να σε σηκώσει, αλλά και να σε ρίξει
να σε ευτυχήσει, αλλά και να σε απογοητεύσει
να σε φιλήσει, αλλά και να σε δαγκώσει
να σε αρχίσει, αλλά και να σε τελειώσει
να σε ψωνίσει, αλλά και να σε πουλήσει
να σε ανατείλει, αλλά και να σε δύσει
να σε ζήσει, αλλά και να σε σκοτώσει

σε πάει παντού... στο ολότελα... στο πουθενά..!
κανένας δε γλίτωσε απ' αυτόν το λαίμαργο τύραννο!

#αρνητές κατανόησης έρωτα!



από δικό μου βίντεο

09 Οκτωβρίου 2016

BLUE.GR!

Μπλε... γίνεται ένα στην αντανάκλαση του ουρανού και της θάλασσας, χάνεται στην απεραντοσύνη των ματιών, ευωδιάζει σε γλάστρες λουλουδιών, ανακατώνεται σε ερειπωμένα μάρμαρα τέχνης και σοφίας, αφουγκράζεται σε βότσαλα και σε κοχύλια του γιαλού, στροβιλίζεται στις ανταύγειες των κυμάτων, γλιστράει στις αποχρώσεις του καβάλα σε δελφίνια, καλλιεργείται στα χρώματα του σεληνόφωτος του Αυγούστου, σμιλεύεται στις πόρτες και στα παραθύρια των νησιών, ταξιδεύει νοσταλγικά σε εξώφυλλα τετραδίων, ανεμίζεται περίτρανα σε μπαλκόνια σπιτιών, γεννιέται στα γάργαρα ποτάμια, καθρεπτίζεται στις νεραϊδένιες λίμνες... μα πάνω απ' όλα όμως στέκεται με καμάρι ατενίζοντας ήρωες αθανάτους στα δοξασμένα χώματα μιας πανέμορφης κι ονειρεμένης χώρας…!!!
ΕΛΛΑΔΑ
η πρώτη σκέψη του ΜΠΛΕ!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...