ΠΟΙΚΙΛΗΣ ΥΛΗΣ, ΕΙΡΗΝΙΚΟ, ΚΑΘΑΡΤΙΚΟ, ΕΥΑΙΣΘΗΤΟ, ΜΠΟΥΡΔΟΛΟΓΙΚΟ, ΑΚΥΒΕΡΝΗΤΟ, ΑΕΡΙΤΖΙΔΙΚΟ, ΑΔΕΣΜΕΥΤΟ, ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ, ΑΝΗΣΥΧΟ, ΑΝΕΞΑΝΤΛΗΤΟ, ΑΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΟ, ΨΥΧΑΓΩΓΙΚΟ, ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΕΝΟ, ΟΝΕΙΡΟΠΑΡΜΕΝΟ, ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΟ, ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΟ, ΑΜΠΕΛΟΦΙΛΟΣΟΦΙΚΟ, ΑΡΡΩΣΤΟ, ΑΣΥΜΒΑΤΟ, ΑΙΧΜΗΡΟ, ΚΑΥΣΤΙΚΟ, ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ, ΑΝΙΣΟΡΡΟΠΟ, ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟ, ΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟ, ΑΝΑΠΟΔΟ, ΑΚΡΑΙΟ, ΑΔΙΑΚΡΙΤΟ, ΕΚΚΕΝΤΡΙΚΟ, ΕΙΡΩΝΙΚΟ... ΓΙΑ ΔΕΣΙΜΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ!

Αναγνώστες

22 Μαΐου 2016

ΕΝΑ ΚΟΜΜΑΤΙ ΠΑΖΛ!


Μερικές φορές πιάνω το χαμένο μου εαυτό να νιώθει σαν ένα μεγάλο παζλ με δύσκολα κομμάτια. Απ' αυτά μάλιστα που 'χουν και τα πιο πολλά. Όλα είναι διαφορετικά και δε μοιάζει κανένα μεταξύ τους. Κι αυτό φαίνεται πανεύκολα όταν παλεύεις να τα ενώσεις. Προσπαθώ να μαζέψω άλλα από δω κι άλλα από κει, για να τα ενώσω με μεγάλη προσοχή μήπως καταφέρω να σχηματίσω επιτέλους το περίγραμμα, αλλά πάντα στο τέλος θα 'χω κάνει κάποιο λάθος. Κι έτσι όλο κάτι θα μου περισσεύει στη συναρμολόγηση. Άντε πάλι απ' την αρχή να τα ψάχνω για ν' αλλάξω τις θέσεις τους. 
Έτσι προχωράω στην επόμενη κίνηση. Κάνω ένα γενικό ρεκτιφιέ για να δω μήπως το μυαλό έχει ξεφύγει απ' τη θέση του, η καρδιά σε τι κατάσταση βρίσκεται κι η ψυχή αν έχει αυτήν την ήρεμη δύναμη για να τα συναρμολογήσει όλα αυτά σωστά. Όταν όμως θα φτάνω στο τέλος, θα διαπιστώνω συνέχεια πως όλο και κάτι θα μου λείπει. Κι όσο να τα μετρώ και να τα βάζω κάτω, δε μπορώ να συγκαιριάσω με τίποτα αυτό το κομμάτι της λογικής. Όποτε χρησιμοποιώ τη λογική, όλο και θα μου λείπει κάτι από τ' άλλα. Κι έτσι καλούμαι πάλι να τα συναρμολογήσω απ' την αρχή. Ράβε-ξήλωνε δηλαδή. Δε μπορώ όμως με τίποτα να βρω εκείνον το σωστό συνδυασμό. Μερικά κομμάτια εφαρμόζουν τέλεια, ενώ άλλα θα με βασανίζουν μέχρι ν' ανακαλύψω το χώρο τους. Αλλά τόσα χρόνια δεν έχω βρει αν υπάρχει χώρος. 
Υπάρχουν όμως και κομμάτια που αργότερα διαπιστώνω πως τα 'χω βάλλει με λάθος σειρά στο μυαλό μου. Μια ματιά που θα ρίξω πίσω μου είναι αρκετή για να με πείσει, πως τα 'χα βάλλει εγώ λάθος μέσα μου. Πάντως όσες φορές μου έλειψε ένα κομμάτι κι ειδικά αυτό της καθαρής κι απλής λογικής απ' όσο μπορώ να διακρίνω, στο τέλος κατέληξα να γίνω ένα κομμάτι παζλ στου αλλουνού το παιχνίδι.

6 σχόλια:

  1. όταν λείπει η λογική γινόμαστε πιο εύκολα θύματα χειραγώγησης και ίσως να το διαλέγουμε κάποιες φορές να λείπει αυτό το κομμάτι της καθαρής λογικής έτσι στο τέλος αναρωτιόμαστε αν είμαστε κοροίδα ή άγιοι περιμένοντας ότι ο άλλος δεν θα μας χρησιμοποιήσει ή θα αλλάξει κάποια στιγμή... πολύ ουσιαστική η ανάρτηση σου να είσαι καλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ό,τι και να κάνουμε το διαλέγουμε να το κάνουμε... κανένας δε μας υποχρεώνει. Κι όπως είμαστε υπεύθυνοι στα καλά, την ίδια ευθύνη έχουμε και στα άσχημα! Το θέμα είναι εάν υπάρχουν ειδικοί βηματοδότες, που να ισορροπούν τη λογική με το συναίσθημα. Εάν όμως κι εφόσον υπάρχουν(όπως θα ισχυρίζονταν μερικοί..!), είναι δυνατόν αυτοί να εφαρμοστούν με επιτυχία και χωρίς παρενέργειες; Αυτές οι συσκευές όμως έρχονται χωρίς εγγυήσεις... μόνο με οδηγίες!!!
      Να 'σαι πάντα καλά και σ' ευχαριστώ πολύ!!!

      Διαγραφή
  2. Ετσι συμβαίνει Νίκο μου ! Πάντα ψάχνουμε να βρούμε τη σωστή θέση των κομματιών και πιστεύω ότι κοιτάζοντας πίσω τα κομμάτια που βάλαμε μπορεί να μην ταιριάζουν τώρα με τη σημερινή ματιά δύσκολα μπορείς να τα αλλάξεις όμως !! Και κάθε φορά εμείς καλούμαστε να τακτοποιήσουμε το παζλ του εαυτού μας άρα και την ανάληψη των ευθυνών μας με κόστος ένθεν και ένθεν !!!
    Οταν το ρημάδι βλέπεις ότι στριμώγνεται να μπει γιατί επιμένω και το βάζω μου λες!!
    Την αγάπη μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μερικές φορές καλή μου nikol έχουμε την εντύπωση ότι ένα κομμάτι χωράει στο περίγραμμα... το βλέπουμε να 'ναι ίδιο κι επιμένουμε να το βάλουμε στο χώρο του, αλλά εκείνο όμως δεν... Μέχρι να πάρουμε χαμπάρι ότι δεν ταιριάζει, μετράμε ήδη την πρώτη απώλεια... εκείνη του χρόνου! Κι αυτόν τον άτιμο δε μπορούμε να τον φέρουμε πίσω. Κοιτάμε μπροστά λοιπόν κάνοντας βήματα στο από δω και πέρα!
      Να 'σαι πάντα καλά αγαπημένη μου φίλη!

      Διαγραφή
  3. Εγω πιστευω πως σε καθε δεδομενη στιγμη της ζωης μας αναλογα με τη φαση που βρισκομαστε αναδιανορφωνουμε το προσωπικο μας παζλ. Ετσι παντα υπαρχει καποιο κομματι που θεωρουμε παραταιρο και του αλλαζουμε θεση και αλλες φορες υπερισχυει η λογικη αλλες το συναισθημα... ομως αυτο ειναι μαγεια! Γιατι ο ιδιος ανθρωπος δεν ειναι τελικα ποτε ο ιδιος ανθρωπος!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν ξέρω Χριστίνα... μερικοί μπορούν να καταφέρνουν και να αλλάζουν διακόπτη. Γίνετε όμως να ελέγχουμε και να χαλιναγωγούμε τα συναισθήματα με τη λογική... όταν τα αφήσουμε να ξεχυθούν; Η λογική συνήθως είναι ψυχρή και μας χειραγωγεί πότε πρέπει να αισθανθούμε... κι αυτό φαίνεται πως είναι κάτι άλλο!

      Διαγραφή

Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων για το σχολιασμό σας! Σχολιάστε ό,τι θέλετε με ευπρέπεια και διακριτικότητα, χωρίς να προσβάλλετε ή να θίγετε με οποιοδήποτε τρόπο τρίτα πρόσωπα... δηλ. χωρίς βρισίδια και μπινελίκια βρε παιδιά και προ πάντων χωρίς greeklish... ε, τι την έχουμε αυτήν τη ριμάδα τη γλώσσα μας..! Κάπου εδώ μέσα βολτάρει και η αγάπη μου!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...